«Κυριακή της Ορθοδοξίας - Σχολικό Μνημόσυνο - Διατήρηση της σχολικής παράδοσης»

Λυκούδι, ΣΧΟΛΙΚΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ 2014

Κυρίες και κύριοι…

Εάν έχει νόημα να αναφερθώ σήμερα σε μερικές από τις πιο σημαντικές στιγμές της προεδρικής θητείας μου, λίγο πριν λήξει, θα ξεχώριζα-χωρίς δεύτερη σκέψη- τα εξαιρετικά συναισθήματα που ζούσα κατά τη διοργάνωση του Σχολικού μας Μνημόσυνου.

Η συνάντηση του Χωριού μας με τη σχολική εκπαίδευση-και μάλιστα σε συνθήκες ξένης κυριαρχίας-έχει τα χαρακτηριστικά μεγάλου ιστορικού γεγονότος. Η βαθύτερη συνειδητοποίησή του κάθε φορά που η Τοπική Κοινότητα διοργανώνει το Σχολικό Μνημόσυνο, ως Μνήμη και Συνέχεια, φορτίζει συγκινησιακά ακόμα περισσότερο.

Κυρίες και κύριοι…

Η εικόνα του τότε κόσμου ήταν, βέβαια, ριζικά διαφορετική από τη σημερινή. Στην Ευρώπη, στα Βαλκάνια και στη Χώρα μας, παντού. Αυτοκρατορίες έδυαν στη δύση της ύπαρξης τους. Νεογέννητα εθνικά κράτη πρωτο-αντίκρυζαν τον ήλιο της Ιστορίας. Για το Νεοελληνικό κράτος η δική του εθνογένεση αποδείχθηκε δύσκολη γέννα. Η περιοχή μας, το γνωρίζετε όλοι, παρέμεινε σε καθεστώς οθωμανικής κυριαρχίας έως το 1912. Και είναι, πράγματι, κατόρθωμα να κινηθεί κανείς -μέσα σε ένα τέτοιο ιστορικό περιβάλλον- όπως κινήθηκε ο τότε ιερέας του Χωριού μας, παπα-Αλέξης, και να πετύχει την ίδρυση του Μονοτάξιου Σχολείου Λυκουδίου το 1885. Η σχετική αφήγηση είναι λίγο-πολύ γνωστή.

Ο παπα-Αλέξης φτάνει μέχρι και το Άγιο Όρος για οικονομική βοήθεια. Αντί χρημάτων του προσφέρουν άμφια, καλοδεχούμενα και αυτά. Τα πουλάει στις Μονές Ολυμπιώτισσας και Σπαρμού. Για την ανέγερση, όμως, του Σχολείου χρειάζονται περισσότερα. Οι δυσκολίες παραμένουν…

Το σπίτι αυτό πώς θα κτιστεί
Τις πόρτες ποιος θα βάλει
Που ’ναι τα χέρια λιγοστά
Κι ασήκωτες οι πέτρες

Αγωνιά στο δικό του «Χτίσιμο» ο ποιητής της Ρωμιοσύνης Γιάννης Ρίτσος.
Τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις, απαντά η ίδια Μούσα του Ποιητή, και συνεχίζει:

Σώπα, τα χέρια στη δουλειά
Τρανεύουν κι αυγαταίνουν
Και μην ξεχνάς, ολονυχτίς
Βοηθάν κι οι αποθαμένοι

Οι Αποθαμένοι!

Η ιδέα να καθιερωθεί Σχολικό Μνημόσυνο εις μνήμη των αποθαμένων συγγενών μας και υπέρ της ανέγερσης και λειτουργίας του Σχολείου, γίνεται Σχολείο για τις κατοπινές γενιές.
Η καθιέρωση του Μνημόσυνου λύνει προβλήματα οικονομικών πόρων και καλλιεργεί συγχρόνως την αρετή της προσφοράς υπέρ των κοινωνικών αγαθών, όπως είναι η Παιδεία.
Αποτελεί και για μας σήμερα ισχυρή ηθική δέσμευση έναντι των προγόνων μας και ιερή υπόσχεση ότι θα προσέχουμε σαν τα μάτια μας το σημερινό Δημοτικό Σχολείο. Το Σχολείο μας.! 

Μαζί και στις Απόκριες

Χορευτικό Συγκρότημα του Συλλόγου μας της περιόδου 1978-1979

Μία συγκινητική φωτογραφία του χορευτικού συγκροτήματος του Συλλόγου μας που μας εστάλη στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο tolykoudi@gmail.com  από την Πρωτοχρονιά της περιόδου 1978-1979 στην κεντρική πλατεία του Χωριού μας.

 

Διακρίνονται κατα σειρά : Χατζής Νικόλαος του Ανδρέα, Τσιγάρα Αγαθή,Τσιαντές Αθανάσιος(Ελασσόνα), Χατζή Κατερίνα, Καραβαγγέλης Απόστολος, Γκανάτσιου Παρασκευή, Γκόγκος Μιχάλης και Μπαλανίκα Βασιλική ή Αρτεμις.

Η Φιλαρμονική του Δήμου Ελασσόνας στο χωριό μας 22-12-2013

Με τόν ήλιο να δύει πίσω απο τα παγερά γκρίζα σπίτια του χωριού και το γέρο Όλυμπο να δεσπόζει επιβλητικά, η Φιλαρμονική του Δήμου Ελασσόνας με ένα όμορφο σύνολο παιδιών,με ευγένεια και ελπίδα λάμψης στα μάτια ξεπρόβαλε και δημιούργησε μέσα στο χειμερινό τοπίο με τους ήχους της μουσικής της, μια αίσθηση Χριστουγενιάτικης ιστορίας. Έδωσε την ευκαιρία στον κόσμο του χωριού μας να απολαύσουν τα Χριστουγενιάτικα κάλαντα και να αισθανθούν ένα ταξίδι αναμνήσεων και ευτυχισμένου νέου κόσμου (Έτους). Ευχαριστούμε τους συντελεστές αυτής της προσπάθειας για το όμορφο μαγικό ταξίδι των ήχων που μας χάρισαν και τους ευχόμαστε για τον νέο χρόνο Δημιουργία - Ελπίδα και Αγάπη.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

ΛΥΚΟΥΔΙΟΥ-ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ 

         ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ                

       Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ            

 Καραβαγγέλης Αλέξης     

ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΛΑΣΣΟΝΑΣ ΣΤΟ ΛΥΚΟΥΔΙ

ΛΥΚΟΥΔΙ - Καλοκαιρινές εκδηλώσεις 2013

 Ικανοποίηση και αισιοδοξία.

 - Η αθρόα  προσέλευση  του κόσμου  και   η απρόσμενη σε αριθμό και  παλμό συμμετοχή της νεολαίας έφεραν τη χαρά. Με επίκεντρο το Πανηγύρι του Χωριού  -θεσμός «βιότοπος»–αναπτύσσονται  και εξελίσσονται εξαιρετικές μορφές  πολιτισμού, αξιοπρόσεκτα «πολιτιστικά παραδείγματα» σε περιόδους κρίσεις.

 Οι έξι ημέρες  δημιουργίας και προσφοράς.

Δευτέρα 22 Ιουλίου:

«Κινηματογράφος του Χωριού-Μνήμη Ιωάννη Αθ. Μπαλανίκα»

«Με τη λάμψη στα μάτια» και τη σκηνοθετική ματιά  του Πάνου Γλυκοφρύδη  να εισδύει στα ενδότερα της ανθρώπινης ψυχής οι κάτοικοι  του Χωριού παρακολουθούν   τη  γνωστή δραματική ταινία.

Τρίτη 23 Ιουλίου: 

Εικόνες από το Χωριό

Ο Γιώργος Αθ. Τζήκας  πρόβαλε «εν είδει»   ντοκιμαντέρ εικόνες από την καθημερινή 

ζωή  στο Χωριό κατά την τελευταία δεκαετία..

Τετάρτη 24 Ιουλίου

«Το κύμα» 

Πείραμα  στο πείραμα…

Στην εξαιρετική ταινία του Ντένις  Γκάνσελ ο δάσκαλος, κεντρικός ήρωας, πειραματίζεται με όρους βιωματικής  διδασκαλίας πάνω στη φύση του ολοκληρωτισμού. Προτάθηκε στους έφηβους, αφού παρακολουθήσουν την ταινία,  να συμμετάσχουν  σε οργανωμένη συζήτηση γύρω από το παιδαγωγικό πείραμα. Αποτέλεσμα;

Τα πειράματα πετυχαίνουν και όταν αποτυγχάνουν…

Πέμπτη, 25  Ιουλίου το απόγευμα

Παιδική Σκηνή Λυκουδίου και  «Μοναξιά, μαρμάναμ. Μοναξιά!»

Θεατρική παράσταση  εμπνευσμένη από τη δημογραφική περιπέτεια του Χωριού.

Συγκίνηση και μάτια βουρκωμένα στην Πλατεία.

Παιδιά της Παιδικής Σκηνής

Κορίτσια –αγόρια ονειροπόλα

Τα πόδια έχουμε στη γης

Τη φαντασία στο «Αμόλα!»

Παρασκευή,26 Ιουλίου

                 

Ανήμερα της Αγίας Παρασκευής Το Πανηγύρι του Χωριού

Πανηγυρίζουμε!

Πάνω από  χίλιοι οι πανηγυριώτες τις δυο βραδιές. Πάνω από κάθε προσδοκία η συμμετοχή της νεολαίας.

Σάββατο, 27 Ιουλίου

Δεύτερη μέρα του Πανηγυριού

Η εορταστική διάθεση κορυφώνεται,  πανηγυρίζει  το Πανηγύρι!...

Στα παιδικά μου χρόνια ο πιο μεγάλος

Αξάδερφός μου μ’ έπαιρνε μαζί

Στα πανηγύρια , που ’τανε παρ’ άλλος

Πρώτος  στην ομορφιά και στην ορμή.

   (Ο Τάκης Πλούμας, Μιλτιάδης Μαλακάσης)

Όταν εδώ και τριάντα περίπου χρόνια αποφασίζονταν η μετακίνηση  του πανηγυριού από την Κυριακή της Ορθοδοξίας στην εορτή της Αγίας Παρασκευής και ο Πολιτιστικός Σύλλογος αναλάμβανε τη διοργάνωσή του στην Πλατεία, δε φανταζόμασταν ότι πανηγύρι με πανηγύρι η όψη του Καλοκαιριού και του Χωριού  θα άλλαζε τόσο.

Στην αρχή ήταν ο χορός στην πλατεία με βιολιά και  με κλαρίνα και με  το κέρασμα στα «όργανα». Και όταν το «κέρασμα» έγινε πέρασμα από το «χορεύω» στο «χορεύουμε», χορεύει όλο το Χωριό.

Το ένα έφερνε το άλλο. Το πανηγύρι έγινε  βιότοπος για πολλές  μορφές πολιτισμού, έφερε κόσμο. Και κυρίως νέο κόσμο. Ο κόσμος έφερε ζωή, κίνηση, ενίσχυσε τα μαγαζιά, αύξησε τον αριθμό τους, με ό,τι αυτό σημαίνει...

 

   

Προετoιμασία Eκδηλώσεων

Ηχοχρώματα ...

Στον αίθριο χώρο του χωριού (Κεντρική Πλατεία) Ηχοχρώματα & Κινηματογράφος 

πριν το πανηγύρι στις 26-27 Ιουλίου.

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων του Συλλόγου μας - Καλοκαίρι 2013

Η ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ ΚΑΙ ΛΥΚΟΥΔΙΟΥ

Αθανάσιος Νταγιάκης, Διευθυντής του Δημοτικού Σχολείου Καλλιθέας

      Ο άνθρωπος ως μοναδική κι ανεπανάληπτη εικόνα του εαυτού του εκφράζει ένα σύνολο σκέψεων, απόψεων και συναισθημάτων. Το σύνολο αυτό καθορίζει τον τρόπο (επι)κοινωνίας του κάθε ανθρώπου με τους άλλους, τον τρόπο με τον οποίο ο/η καθένας/-μιά μας αντιλαμβάνεται τον εαυτό του/της και τον τρόπο με τον οποίο προσαρμόζουμε τις στάσεις και τη συμπεριφορά μας στις στάσεις και απαιτήσεις του κοινωνικού συνόλου.

     Η αιτία του μαρτυρίου που βιώνει ο σύγχρονος άνθρωπος, δε βρίσκεται στους άλλους, αλλά στη δική του αδυναμία να συνάψει σχέσεις με τους άλλους, στην κακή χρήση της ελευθερίας του, στην αδυναμία του να δει και να κατανοήσει τον άλλο ως πρόσωπο. Αυτήν η απουσία (επι)κοινωνίας και αγάπης εγκλωβίζει το σύγχρονο άνθρωπο σε μια κατάσταση Κόλασης. Ο σύγχρονος άνθρωπος ξέχασε ότι έχει δημιουργηθεί ως πρόσωπο και έχει τη δυνατότητα να οικοδομήσει ελεύθερα κοινωνίες αγάπης κι ειρήνης. Η έννοια της ελευθερίας χαρακτηρίζει το πρόσωπο κι εκφράζει τον αυθεντικό άνθρωπο. Έτσι ο άνθρωπος ελεύθερα κι από αγάπη κινούμενος βρίσκεται σε συνεχή αγαπητική κοινωνία µε τους συνανθρώπους του. Ο άνθρωπος επιθυμεί ως τα κατάβαθα της ύπαρξής του να (επι)κοινωνεί με τους άλλους, να υπερβεί τη μοναχικότητά του, τη διάσπαση και κάθε μορφή εχθρότητας. Επιδιώκει την ενότητα και τη συναδέλφωση σε διαπροσωπικό και συλλογικό επίπεδο. Αυτό επιδιώξαμε και πετύχαμε με παρά πολλές δραστηριότητες που αναπτύχθηκαν εντός του χώρου του σχολείου Καλλιθέας, αλλά και με την «αδελφοποίηση» των Δημοτικών Σχολείων Καλλιθέας και Λυκουδίου. Μια «αδελφοποίηση» που ξεκίνησε πέρυσι με κοινές πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις των δυο Σχολείων που διοργανώθηκαν στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου Καλλιθέας και συνεχίστηκαν φέτος, στις 30 Μαΐου, στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου Λυκουδίου.

      Στο σημείο αυτό νιώθουμε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε δημόσια τους εκπαιδευτικούς και τους τοπικούς συλλόγους Λυκουδίου (Πολιτιστικό και Διδασκόντων) και τα παιδιά που φοιτούν στο Σχολείο Λυκουδίου για την αβρααμιαία τους φιλοξενία. Στην παιδαγωγική τους αυτήν προσπάθεια οι καλοί, οι εργατικοί και φιλότιμοι μας εκπαιδευτικοί αλλά και τα παιδιά των δυο Σχολείων είχαν συμπαραστάτη και βοηθό τον εξαίρετο εκπαιδευτικό φυσικής αγωγής, Ευάγγελο Μάγειρα, τον οποίο συγχαίρουμε και δημόσια.

    Σύμφωνα με τον Αρβανίτη «πρόσωπο νοείται και υπάρχει, όπου υφίσταται ενεργός παρουσία σχέσης». Μια σχέση που απαιτεί συνεργασία των πάντων. Αποτέλεσμα συνεργασίας είναι και οι πολιτιστικές-αθλητικές εκδηλώσεις των δυο ανωτέρω Σχολείων. Οι εκδηλώσεις αυτές δίδαξαν στα παιδιά τον τρόπο υπέρβασης τοπικιστικών αντιλήψεων, φοβικών αισθημάτων αλλά και εγωκεντρικών στάσεων. Τέτοιες εκδηλώσεις δεν επιτρέπουν τα παιδιά να καταστρέψουν τα ίδια την προσωπικότητά τους εκφυλίζοντας και χάνοντας την ελευθερία τους και τους δείχνουν το δρόμο της αγάπης.

      Με την αγάπη, ως πνεύμα και δύναμη θυσίας του εγώ χάρη του συνανθρώπου, είναι δυνατή η τελείωση του ανθρώπινου προσώπου. Στο πλαίσιο αυτό η αγάπη δεν αποτελεί μια πολυτέλεια ή μία περιττή συναισθηματική εκδήλωση για τον καθένα μας αλλά έναν νέο τρόπο ύπαρξης και καθοδήγησης των βημάτων της ζωής μας. Κι εφόσον ο άνθρωπος, ως πρόσωπο, θελήσει να εξέλθει απ’ το «εγώ» του και να συναντήσει τον άλλο ως ίσο και ισότιμο, τότε μόνο θα ανακαλύψει το πραγματικό «είναι» του και θα δημιουργήσει κοινωνίες πραγματικά ελεύθερες, κοινωνίες στις οποίες θα επικρατούν η ειρήνη κι η αγάπη. Αυτήν την έξοδο του παιδιού αλλά και όλων μας σηματοδότησαν και σηματοδοτούν και οι κοινές αθλητικές-πολιτιστικές εκδηλώσεις των Σχολείων Καλλιθέας και Λυκουδίου. Αυτό το μήνυμα ας οικειοποιηθούμε όλοι μας και προς αυτήν την κατεύθυνση ας εργαστούμε για να μπορούμε σήμερα και αύριο να καμαρώνουμε τα παιδιά μας.

Στον Αϊ Γιώργη ...

Στο εξωκλήσι  του  Χωριού, στον  μυθικό μας  «Αγιώρη», ανηφόρισαν την Τρίτη Ημέρα του Πάσχα συγχωριανοί και επισκέπτες για να εορτάσουν την μνήμη του Αγίου Γεωργίου.

Δημοφιλέστερος μεταξύ των αγίων εξακολουθεί και σήμερα  να εικονογραφείται στη λαϊκή φαντασία καβάλα στο άσπρο άλογό του και να αγιογραφείται ως ο έφιππος ήρωας του παραμυθιού που εξοντώνει το δράκοντα και ελευθερώνει τη βασιλοπούλα. Τροπαιοφόρος  της αναμέτρησης με τον αδηφάγο δράκοντα  ο Γεώργιος τροφοδοτεί αέναα την αισιοδοξία και την ελπίδα ότι στην αναμέτρηση κόσμου και υπόκοσμου ο κόσμος θα κερδίζει το τρόπαιο της  νίκης και η ζωή θα αρδεύεται  με το ζωογόνο νερό.

Το Χωριό κρατάει ψηλά στις παραδόσεις του την εορτή του Αγίου Γεωργίου και την τιμά με την αθρόα προσέλευσή του στο αγαπημένο του εξωκλήσι. Όπως και φέτος. Παρά την ακατανόητη (;) απόφαση των αρμοδίων  να  μη διαθέσουν ιερέα ανήμερα της εορτής, δημιουργώντας περαιτέρω σύγχυση με τη διπλή της μετακίνηση, ο κόσμος ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της μικρής καμπάνας, παρακολούθησε με ανυπόκριτη ευλάβεια τη θεία λειτουργία, απόλαυσε από «θέση θέασης» τη δωρεά της φύσης.

«Πράσινη μέρα λιόβολη καλή πλαγιά σπαρμένη»!

Μετά το αντίδωρο που με ιεροπρέπεια μοίρασε στο εκκλησίασμα ο παπα-Γιάννης, ο Σύλλογος Γυναικών του Χωριού πρόσφερε το πασχαλιάτικο αυγό-περδίκα και η Τοπική Κοινότητα τον ευφρόσυνο οίνο της ημέρας. Τα δύσκολα ήρθαν στο τέλος με την  «Αγγελίνα»…Όχι πως δεν την τραγουδήσαμε και δεν την χορέψαμε. Αλλά να, «Το κατά δύναμη»….Του χρόνου καλύτερα.

Λυκούδι, 9 Μαΐου 2013

Κώστας Δ. Δημούλας

Απόκριες στο Λυκούδι …

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λυκουδίου-Ελασσόνας διοργανώνει εκδήλωση την Καθαρά Δευτέρα με όλα τα σαρακοστιανά εδέσματα [Φασολάδα, Λαγάνα, Χαλβά, Ελιές] στην κεντρική πλατεία του χωριού με στερεοφωνική μουσική, χορό και αποκριάτικα τραγούδια

Εορταστική Εκδήλωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Λυκουδίου για την Πρωτοχρονιά 2013

Πώς να περιγράψεις μία εκδήλωση  όταν γύρω από τις λέξεις, στην ίδια ιστοσελίδα,  οι  ανηρτημένες εικόνες  και τα «μαρτυριάρικα» βιντεάκια  τα λένε όλα;

Κι αν, όπως λένε,  μία εικόνα ισοδυναμεί με «χίλιες λέξεις» , πόσες  λέξεις, αλήθεια,  αναλογούν  στην «αναμέτρηση» γραπτού λόγου και βιντεακής γλώσσας;  Ένας Θεός ξέρει…

Γιατί μοιάζει με θεϊκό θαύμα να «κόβουν» χθες  σ’ ένα μικρό χωριό την πρωτοχρονιάτικη πίτα  και  σήμερα με ένα πληκτρολόγημα να προβάλλονται όλα με εικόνα, ήχο και κίνηση στη μικρή οθόνη του υπολογιστή σου.

Ένα σου μένει μοναχά. Το βίωμα.

Οι χειμωνιάτικες νύχτες στο Χωριό  αργούν να ξημερώσουν. Το κρύο και η μοναξιά τις κάνουν ανυπόφορες. Την ψυχρή τούτη αλήθεια ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λυκουδίου προσπαθεί να  ζεστάνει ποικιλότροπα.  

Σάββατο βράδυ, 5 Ιανουαρίου του Νέου ΄Ετους 2013. Η καθιερωμένη εορταστική εκδήλωση παραμονές πρωτοχρονιάς μεταφέρθηκε φέτος  παραμονές των Φώτων.

 Η επιλογή ευτύχησε. Από διοργάνωση, από συμμετοχή,  από εκπροσώπηση φορέων,  από επαγγελματική εξυπηρέτηση, από μουσικό σχήμα, από ζεστή, εορταστική ατμόσφαιρα. Κι αν δεχθούμε ότι σε  μια εορταστική εκδήλωση  ο βαθμός ικανοποίησης κρίνεται επί πίστας, το κέφι και ο χορός μέχρι πρωίας δεν αφήνουν περιθώρια στο ανικανοποίητο. Το δείχνει, άλλωστε, η ψηφιακή  εικόνα και   το πρόσωπο του Προέδρου  Αλέξη Καραβαγγέλη.  

 Όμως, άλλο να το βλέπεις  και άλλο να το ζεις .

Η αίθουσα ντυμένη με τα γιορτινά της δεν έκρυβε τη χαρά της. Γέμισε από συγχωριανούς και φίλους όλων των ηλικιών και όταν η ανάγκη το ζήτησε, χώρεσε και τους «Χίλιους Καλούς».

Ποσότητα και ποιότητα στο ταγκό της βραδιάς.

Χόρεψε και τραγούδησε  με την ψυχή της  η νεολαία, αλλά και η «τρίτη ηλικία» δραπέτευε από το χρόνο όταν έσερνε το χορό. Ξανάνιωνε!

Πολλά τα δώρα της γιορτής . Τα χάρηκαν οι τυχεροί  της κλήρωσης και όλοι μαζί χαρήκαμε  τη χάρη  του ρυθμού  σε ξεχωριστές χορευτικές στιγμές.    

Το Χωριό τίμησε  και τιμήθηκε  από σημαντικές παρουσίες η κάθε μια με το ειδικό θεσμικό της βάρος   και τους συμβολισμούς  της.

Παραβρέθηκαν:

Ο νέος Αντιδήμαρχος του Δήμου Ελασσόνας Νίκος Γάτσας, στην πρώτη του δημόσια  εμφάνιση με αυτή του την ιδιότητα, εκπροσώπησε το Δήμο και μετέφερε ευχετήριο χαιρετισμό του Δημάρχου Γιώργου Πασχόπουλου.

Ο πρώην Δήμαρχος Ελασσόνας και φίλος του Χωριού Πέτρος Χατζήνας.

Ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Λυκουδίου Νίκος Χατζής.

Ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλλιθέας Θανάσης Γκόλτσιος.

     

Καλή Χρονιά - Χρόνια Πολλά!   

    

10/ 1/ 2013  Κώστας Δ. Δημούλας 

Ακολουθεί Φωτογραφικό Υλικό απο την εκδήλωση

Επιμέλεια Video - Παρουσίαση : Μελισσουργός Ιάκωβος

Πρωτοχρονιάτικα Κάλαντα 2013

Κάλαντα για την  « Πρωτοχρονιάτικη Πίτα-2013 »

Τα κάλαντα έγραψε: Κώστας Δ. Δημούλας - Εκπαιδευτικός

Αρχιμηνιά κι  αρχιχρονιά- καινούργιος Χρόνος ξεκινά

Τα- πρώ-  τα πρώτα βήματά του  με τα πρώ-  με τα πρώτα  όνειρά του

Αρχή που βγήκαν τα παιδιά στο κρύο, στην ξεροπαγιά

Τα- κά- τα κάλαντα να πούνε, οι καρδιές- οι καρδιές να ζεσταθούνε

Να ζωντανέψουν οι αυλές, από τις παιδικές φωνές

Η- πό -η πόρτα να ανοίξει, σφύρα  μο- σφύρα μοναξιά τη λήξη.

Άγιος Βασίλης  έρχεται το ηθικό ανέρχεται

Ό-λοι – όλοι μαζί μπορούμε απ’ τα δύ απ’ τα δύσκολα να βγούμε.

Κρατάει πένα και χαρτί, και γράφει κάθε μας ευχή

Για- να--  για να  την προωθήσει, νέα  ε- νέα εποχή να αρχίσει.

Να θυμηθούμε απ’ την αρχή, είσαι  Εγώ- είμαι Εσύ

Κοι-νή  - κοινή   έχουμε μοίρα στο γλυφό -στο γλυφό και στην αλμύρα.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά , αλλάζει ο Χρόνος , η ματιά

Α-λλά--  αλλάζει η ατζέντα, κέρνα μας-κέρνα μας  κρασί και μέντα.

Πίνει ο Παππούλης μια γουλιά, ξαναθυμάται τα παλιά

Μι-κρό--μικρό παιδί στην κούνια , τον ξυπνούσαν τα κουδούνια.

Και πριν τον ντύσουν στο χακί, με φουστανέλα θα ντυθεί

Στους κα- -στους καπεταναραίους , λεβεντιά-λεβεντιά  μες στους ωραίους.

Θα φέρουν γύρα το Χωριό, σε κάθε αυλή κι ένα χορό

Κε-ρνά--κερνάει  με  κανάτα, γαλανή-γαλανή και μαυρομάτα.

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά,  έθιμα νέα και παλιά

Α-πό--απόψε συνταιριάζουν, Βασιλό-βασιλόπιτα μοιράζουν

Το πρώτο είναι του Χριστού, το άλλο είναι του Χωριού

Το- τρί--το τρίτο του Συλλόγου, Τέχνης νόημα και Λόγου

Πρόεδρε της Κοινότητας, Νίκο της δοτικότητας

Α-γά—αγάπη, Φαντασία, της δουλειάς- της δουλειάς τα εργαλεία.

Σε θέλουμε πάντα γερό, να προσπαθείς για το Καλό

Προ-σω--προσωπική υγεία με χαρές- με χαρές και ευτυχία.

Πρόεδρε Πολιτιστικού, της Πράξης και του Στοχασμού

Α-γα--αγαπητέ Αλέξη,  ό,τι  ε –ό,τι ευτυχές να «παίξει».

Στο Σύλλογο των  Γυναικών, που πάντα δίνει το Παρόν

Με -χρω-- με χρώματα δικά του, φέτος να- φέτος ναι η χρονιά του.

Αρχιμηνιά και αρχιχρονιά, κλίνει τα δέκα στη σειρά

Η -Παι-η Παιδική Σκηνή μας, δέκα χρό- δέκα χρόνια στη ζωή μας.

Παίζουμε, το γιορτάζουμε, και τα καλά μας βάζουμε

Σε- κά-σε κάθε εορτή μας, είσαστε-είσαστε μες την ψυχή μας.

Και στην ψυχή μας πιο βαθιά, οι χωριανοί στην ξενιτιά

Βα-ρύ--βαρύτερα τα ξένα, στο τραγού στο τραγούδι ζυγισμένα.

Η σκέψη μας η αποψινή, από εδώ πετά εκεί

Στης- ξε--στης ξενιτιάς τα μέρη, χαιρετί- χαιρετίσματα να φέρει.

Το πνεύμα το γιορταστικό, γήινο, οικουμενικό

Ξέ-νο--ξένο δεν ξεχωρίζει, το ανθρώ- το ανθρώπινο κερδίζει.

Είμαστε όλοι χωριανοί, εντόπιοι κι αλαργινοί

Ί-διον το-- ίδιον τόπο κατοικούμε, ίδιους στε- ίδιους στεναγμούς μετρούμε

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, Δύο Χιλιάδες Δώδεκα

Πε-ρνά-- περνάς  στην ιστορία, Καλώς Ή- καλώς Ήλθες Δε-κα-τρία!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ – ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

Πρωτοχρονιάτικες Eυχές & κοπή βασιλόπιτας

Άζωρος-Γιαννωτά-Φαρμάκη-Τσαπουρνιά-Μηλέα-Γεράνεια-Λυκούδι, επτά χωριά - χρώματα της ίριδας στο ουράνιο τόξο της νέας σχολικής πραγματικότητας.

Κείμενο - Παρουσίαση: Κώστας Δ. Δημούλας - Εκπαιδευτικός

Δημιουργοί  Βροχής

Για έναν  Ποιητή,  το θέμα ποτέ δεν είναι να πει ότι βρέχει, το θέμα είναι….να  δημιουργήσει  τη βροχή.

  ( Πωλ Βαλερύ)

Ένα Δημοτικό Σχολείο της Χώρα μας,  το Πρώτο Παλαιού Φαλήρου, ταξίδεψε από την έδρα του έως την Ελασσόνα για να γνωρίσει τον Όλυμπο μέσω του προγράμματος «Όλυμπος, Ιστορία –Οικολογία»  που εκπόνησε το Κ.Π.Ε.  Κισσάβου-Ελασσόνας.

Η απόσταση  Φάληρο-Ελασσόνα είναι σημαντική για μια τέτοια απόφαση, ωστόσο, η εκπαιδευτική αξία  του τριήμερου προγράμματος, όπως αυτή αξιολογήθηκε από τους δασκάλους, και η λαχτάρα των μαθητών να  ζήσουν επιτόπια το μύθο του Ολύμπου  έκρυψαν χιλιόμετρα.

Το πρόγραμμα υλοποιήθηκε  υποδειγματικά. Ο Υπεύθυνος της Παιδαγωγικής Ομάδας του Κ.Π.Ε. Σπύρος Αναγνωστάκης, ο αναπληρωτής Υπεύθυνος  Ανδρέας Γκανάτσιος και το μέλος της Κώστας Σπανός εγγυήθηκαν ευθύς εξ αρχής  την επιτυχία.

Έμπρακτη κατανόηση έδειξε και ο καιρός ο οποίος με ασυνήθιστη αυτοσυγκράτηση ανέβαλλε τη βροχόπτωση  για αργότερα.

Οι συγκινήσεις, ωστόσο, έπεφταν βροχή το τριήμερο.

Η υποδοχή του φιλοξενούμενου Σχολείου  στο Κ.Π.Ε. με την εγκάρδια παρουσία του Δημάρχου Γεωργίου Πασχόπουλου και την παιδαγωγική οικειότητα που δημιούργησε  η Σχολική Σύμβουλος Μαρία Παπαδοπούλου  ήρθαν ως πρώτο κύμα συγκινήσεων.

Ο δήμαρχος της Ελασσόνας Γεώργιος Πασχόπουλος με την εκπαιδευτική κοινότητα του 1ου Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Ελασσόνας.

Η  επόμενη μέρα  με τις επισκέψεις στον Όλυμπο, τη Μονή Σπαρμού, το Δημοτικό Σχολείο Λυκουδίου, το Λαογραφικό Μουσείο Λυκουδίου, το Λιβάδι με το «πάρκο» χιονιού και τη φιλόξενη ξενάγηση από τον αντιδήμαρχο Νίκο Καψάλη, με την  απογευματινή επίσκεψη στο 1^ο Δημοτικό Σχολείο Ελασσόνας, με τις εκδηλώσεις αδελφοποίησης των δύο Σχολείων, μέρα με τα τόσα  «με», γνωσιολόγησε  αλλά και συγκίνησε   σε βαθμό συναισθηματικής υπερχείλισης.

Σάββατο πρωί στην Τσαριτσάνη. Η εκεί ξενάγηση με την αρωγή του δασκάλου Θανάση Βαθράκη  εμπλουτίστηκε  σε πληροφορίες  με τοπικούς χρωματισμούς που γοήτευσαν  τα παιδιά.

Επιστροφή το μεσημέρι στην Ελασσόνα για την τελευταία πράξη του τριήμερου . Ήλιος και παιδιά φωτογραφίζονται στην Πλατεία, βολτάρουν χαρούμενα στον  εμπορικό πεζόδρομο  της πόλης, γεφυρώνουν συμβολικά στο τοξωτό  Γεφύρι  το «Κάποτε» με το «Τώρα», το Κέντρο με την Περιφέρεια.

Αυλαία στην ταβέρνα « λημέρι» της Σταυρούλας Τσιγάρα. Αίθουσα κόσμημα,  εξυπηρέτηση κοσμιωτάτη και επιπλέον ατμόσφαιρα γιορταστική , ονομαστική εορτή γαρ της Διευθύντριας του Σχολείου, Ελευθερίας…

Επιστροφή στο Παλαιό Φάληρο και  αναστοχασμός

 Το 1ο Δημοτικό Σχολείο Παλαιού Φαλήρου στους πρόποδες του Ολύμπου

«Εν αρχή  ην η Κεντρική Ιδέα» του 1^ου Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου να δηλώσει συμμετοχή στο πρόγραμμα του Κ.Π.Ε. με το εμβληματικό θέμα «Όλυμπος-Ιστορία-Οικολογία»

Η μάννα  Ιδέα  γέννησε νέες ιδέες. Ο δαρβινικός νόμος της «φυσικής επιλογής» λειτούργησε  κι εδώ και από τις πολλές ιδέες ισχυρότερη η σκέψη να συνδυαστεί το ταξίδι  στην Ελασσόνα με τη φιλική επίσκεψη στο  Δημοτικό   

Δημοτικό Σχολείο

Λυκουδίου   -  Παλαιού Φαλήρου

ΕΙΚΟΝΕΣ

Από την  Πρώτη   Φιλική τους  Συνάντηση

   Λυκούδι, Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012,  μία περίπου, το μεσημέρι. Το φιστικί

 λεωφορείο  με πινακίδες Αττικής  κινείται  με τελετουργική ταχύτητα  στον  κεντρικό δρόμο του Χωριού. Σταθμεύει στο τρίγωνο Εκκλησία-Σχολείο-Λαογραφικό Μουσείο, ανοίγει υδραυλικά τις πόρτες του, κατεβαίνουν με τη σειρά, οι φωνές, τα παιδιά, οι δάσκαλοι, ο οδηγός.

Είναι η Έκτη Τάξη του 1^ο Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου με τη Διευθύντριά του Ελευθερία Τόγια, τον Υποδιευθυντή Γιάννη  Θανόπουλο και τις δασκάλες  Φωτεινή  Αδαμοπούλου, Μαρία  Πατέρου  και Χαρά Τσώνη.

  Ταξίδεψαν από το Φλοίσβο  έως εδώ, με το λευκό πανί του Σαρωνικού δεμένο μαντίλι στο μίσχο του μπροστινού καθρέφτη του λεωφορείου και με τη λαχτάρα να γνωρίσουν ένα ελληνικό χωριό, με τους κατοίκους του, το Σχολείο του, να γνωριστούν και να γίνουν φίλοι με τις μαθήτριες και τους μαθητές του, με τους δασκάλους και τις δασκάλες.

Και να που το όνειρο  γίνεται πραγματικότητα.

 Προχωρούν   προς την είσοδο του   προαυλίου, σμίγουν σχολείο με σχολείο. Σα γνώριμοι από καιρό οι εκπαιδευτικοί δεν δυσκολεύονται στην πρώτη γνωριμία.

Ο Διευθυντής του Σχολείου Λυκουδίου Μιχάλης Θανάσης συστήνει: Αθηνά Καρασίμου,  Γεωργία Δότα, Σταυρούλα Σαμαρά, Ευθύμιος Τζήκας,  Βαγγέλης Μάγειρας, ενώ τα παιδιά πρόσωπο με πρόσωπο εικονίζουν τη σιωπηλή αμηχανία της  στιγμής  όπου φανερώνεται ο ποιητής και «χτυπά τη σιωπή για να βγάλει ήχο»:   

- Καλωσορίζουμε φιλόξενα  το Πρώτο  Δημοτικό Σχολείο Παλαιού Φαλήρου…

-Εκφράζουμε  τα αδελφικά μας αισθήματα   προς το Δημοτικό Σχολείο Λυκουδίου και την επιθυμία μας να ανταποδώσουμε τη φιλοξενία…

Οι δύο Διευθυντές συλλειτουργούν στη θεία λειτουργία της Συγκίνησης.

Παιδιά-αγγελούδια, μαθητές και μαθήτριες, μελωδούν  ύμνους αδελφικής φιλίας:

Παρθενώνας κι Όλυμπος

Φάληρο και Λυκούδι

Σήμερα ανταμώνουμε

Με τούτο το τραγούδι…

Θα βρούμε  φίλους νέους

Άζωρο, Γιαννωτά

Γεράνεια και Χάνι

Μηλέα και λοιπά…

Άζωρος-Γιαννωτά-Φαρμάκη-Τσαπουρνιά-Μηλέα--Γεράνεια-Λυκούδι, επτά χωριά  -χρώματα της ίριδας  στο ουράνιο τόξο της νέας σχολικής πραγματικότητας, όπως αυτή διαμορφώνεται στην περιοχή μας, ως «ώριμο τέκνο της ανάγκης», μετά  την τελευταία καταιγίδα των συγχωνεύσεων.

Με τα πλεονεκτήματα του πενταθέσιου  που διαθέτει  στις τάξεις του αξιόλογους εκπαιδευτικού το Δημοτικό Σχολείο Λυκουδίου διεκδικεί  με αξιώσεις το δικό του ρόλο  στη σχολική  και κοινωνική ζωή  του Δήμου μας.

  Καινοτόμο και εξωστρεφές  απλώνει τις σχέσεις του σήμερα μέχρι το Παλαιό  Φάληρο . 

  Η Σχολική Σύμβουλος Μαρία Παπαδοπούλου ερμηνεύει το παιδαγωγικό  νόημα  της σχέσης που εγκαινιάζουν  τα δύο Σχολεία και το εκπαιδευτικό όφελος που θα προκύψει από την ανάπτυξή και τη διεύρυνσή   της.

Η παρουσία της, άλλωστε, εγγυάται  το καλό αποτέλεσμα.

Ο λόγος περνά στους προέδρους. Ο Νίκος Χατζής , της Τοπικής  Κοινότητας, ο   Νίκος Βαλιώτης, του Συλλόγου Γονέων , ο Βαγγέλης Μάγειρας, του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Ελασσόνας  καλωσορίζουν συγκινημένοι  δασκάλους και παιδιά, εγκωμιάζουν την αρετή της συνεργασίας.

Ευλογημένες  στιγμές…

 Μοιράζεται το αντίδωρο από το πρόσφορο φιλοξενίας που ζύμωσε το Σχολείο     και  η Κοινότητα του Χωριού.

Η Δήμητρα Χατζή,  ο Αντώνης και η  Ελένη Σιακαβάρα, προσφέρουν από καρδιάς.

Κάπου εδώ τελειώνει η συνάντηση γνωριμίας  των δύο Σχολείων, κάπου εδώ αρχίζει  μια ξεχωριστή Φιλία.

Ακολουθεί επίσκεψη του Δημοτικού Σχολείου Παλαιού Φαλήρου στο Λαογραφικό Μουσείο Λυκουδίου. Η αρχαιολόγος και οργανώτρια του Μουσείου  Παρασκευή  Κ. Γκουγκούλη  παρουσιάζει, τα εκθέματα, εξηγεί τη χρήση τους στην εποχή τους, ζωντανεύει αλλοτινές εικόνες από τη ζωή και τις ασχολίες των κατοίκων του χωριού, αιχμαλωτίζει τη φαντασία των παιδιών.

Στην αυλή του Μουσείου η Επιστροφή κοιτάζει το ρολόι της, αδημονεί, πιέζει. Η ώρα περνάει, πρέπει να φύγουν.

Φεύγουν με μισή καρδιά εκπαιδευτικοί και παιδιά.

-Κυρία, θα ξανάρθουμε;